آلوده به اوج لذت
جلوی آینه می ایستم ،
چقدر خوشگل شده ام ؛
مثل یک خنجر به خون آلوده !
درخشنده ؛
همانقدر که لبه ی تیز خنجر ،
همانقدر که بی پروایی نگاهم .
داغ ؛
همانقدر که خون روی خنجر ،
همانقدر که سرخی روی گونه هایم !!
« هیچ کس »
پ.ن ۱: جنون های زودگذر و حالتهای هیستیریک ! ... برا هر آدمی گاهی پیش میاد از این لحظه های دوست داشتنی .
پ.ن ۲: اعتراف می کنم که گاهی دیوونه وار عاشق خودم میشم !!
پ.ن ۳: برای خوشگل بودنم ، مدرک دارم !!!
ایمانیم آغشته به تردید
خروش موجیم در پای صخره
شو ق گفتنیم هم بستر سکوت
آرزو ایم بر آورده در خواب
خواب رسیدنیم نا تمام
.... دلیل بغض همیم بی دلیل ....
« هیچ کس»
پ.ن : حرف جدیدی نبود . نمیدونم چرا هوس کردم این پست قدیمی رو دوباره بنویسم ؟!
گیرم که کرم خاکی ها هم پیله کردند
و
خواب پرواز دیدند ،
یعنی پروانه می شوند آخرش ؟
.
.
.
خودمانیم ؛
نمی شوند !!
« هیچ کس »
بی خیال ( به خودم میگم ! ) . اینم یکی مثل همه اونایی که خوندی !!
بی خیال ( به تو میگم ! ) منم یکی مثل همه این بالایی ها که اومدن و گفتن و رفتن ... بدون شروع ، بدون پایان . مثل یه پاره خط تو فضا . . .
نه جانم ! ( به خودم میگم و به تو ! ) نه جانم ! به این سادگی نیست . البته اینم گفته باشم : به اون سختی هم نیست . . . اصلا شاید نیست . . .
آره جانم ( به تو می گم ! ) ما یه مشت گم کرده راهیم که هروقت به هم می رسیم ، فقط آدرس اشتباهی رو به هم میدیم ....
آره جانم ( به خودم میگم ! )
.
.
.
آنکه پر نقش زد این دایره ی مینایی
کس
ندانست
که
در
گردش
پرگار
چه
کرد
!
!
پ.ن ۱: اصولا آدم خوش قولی نیستم ؛ حتی نسبت به قول هایی که به خودم میدم . ( به پست قبل مراجعه کنید )
پ.ن ۲: این پست در حقیقت یه کامنته که با دیدن وبلاگ یه دوست ، براش نوشته بودم . اما الان . . .
پ.ن ۳: دوست عزیز ، این پست رو فقط بخاطر وجود تو و کامنتایی بی نام و نشونی که برام میذاری ، گذاشتم . حرفای من با تو هم در مورد سکوت پست قبل ، بمونه بین من و من ! حرفاتو دوست دارم ، تنهام نذار اینجا ...