تبليغاتX
قرنی از باران
 

امتداد جاده مرا می ترساند .

آرزویی انگار روی سینه جاده جان می سپارد ،

برای رسیدن ! 

شتابی انگار زیر چرخ های اتوبوس جان می گیرد ،  

برای دور شدن ! 

ضجه ای پر می گیرد از افق و سر می کوبد به شیشه .

دلم گواهی بد می دهد ...

                                     ... کجایی ؟! 

« هیچ کس »

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1386/07/18ساعت 17:57  توسط رضا  |