گیریم که من بنده ی ناخلفی باشم و فراموشت کنم. تو اما فراموش نکن که اینجا بین آدمهات کسی رو ندارم که چشم امید بش بدوزم. پس تنهام نذار... دستام به امید تو، راهی آسمون شدن؛ نذار خالی برگردن...

پ.ن
آره!! من بازم گرفتارم و پناهی جز تو ندارم...

اضافه شده در ۴/۶/۱۳۸۷

یه بنده خدایی خواسته پا بکنه تو کفش ما و کمی بمون بخنده!! به اسم من و آدرس اینجا توی وبلاگ دیگران نظر میده!! خب خسته نباشی رفیق.. کلی خندیدیم!! ... اگه از بابت شیرین کاری این رفیق ناشناس توهینی به کسی شده من عذر میخوام...