از بالای قله که به صدای شهر ها گوش کنی، صدای آدم ها تا هزار متری آسمان هم نمی رسد! بیچاره حنجره ی آدم، چه غریب افتاده در پیچ گلوی زمین! گناه آسمان نیست که نم پس نمیدهد و این روزها جواب هیچ "خداخدایی" را نمیدهد. زمین، روزه ی سکوت گرفته است!!
+
نوشته شده در شنبه 1386/08/19ساعت 14:41 توسط رضا
|
والعصر ، ان الانسان لفی خسر ...
ای خدای دشت نیلوفر ؛ کو کلید نقره ی درهای بیداری؟!
