مانده تا برف زمین آب شود
مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر
                                ناتمام است درخت!

زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد
و فروغ تر چشم حشرات
و طلوع سر غوک از افق درک حیات

مانده تا سینی ما پرشود از صحبت سنبوسه و عید 
      در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد 
          و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف 
                                            تشنه زمزمه ام

مانده تا مرغ سرچینه هذیانی اسفند صدا بردارد 
                                    پس چه باید بکنم؟
   من که در لخت ترین موسم بی چهچهه سال 
                                        تشنه زمزمه ام

بهتر آن است که برخیزم
              رنگ را بردارم
               روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم ....

« سهراب سپهری »

پ.ن:

۱- پ.ن ها، شخصی هستن و مخاطب خاص دارن! مطمئنم اونایی که باید بدونن، میدونن!!
۲- حالم خوبه!
۳- آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست / هر کجا هست، خدایا! به سلامت دارش...
۴- هنوزم من بهترینم! تو باختن، تو بردن، تو نقش بازی کردن... بگو میدونی الان چه حالی دارم؛ تا بگم: نه، نمیدونی!!!
۴- بعد از چند سال، اومدن بهار رو واقعا دارم حس می کنم!!!
۵- این روزها، همش یاد یه ترانه ی قدیمیِ اونورِ آبی می افتم: اومد بهارُ /  بوی یارُ /  این بهار از اون بهارا شد/ .../ از در رسیدُ / مارو دیدُ / با نگاهی عاشق ماشد...
۶- شدیدا احساس «فُرغون» بودن، دارم!! چون با یه طومار از سفارشات خرید، فرستاده میشم بازار و شبیه یه «فُرغون پُر» بر میگردم خونه!! مردِ خونه ای گفتن!!!
۷- اعتراف می کنم که املای درست «فُرغون» رو بلد نیستم و شانسی نوشتم! اگر اشتباهه عذر میخوام.
۸- سال نو مبارک! سرخ سرخ باشید!