قرنی از باران

113

gharni-az-baran — Wed, 09 Sep 2009 16:19:18 GMT

همچنان متن ماجرا موجود نیست و غرق در حاشیه ایم...

پ.ن

۱- وقتی همه چیز خوب پیش می رود و همه جا آرام است٬ باید ترسید. به احتمال زیاد آرامش قبل از طوفان است.. می ترسم!!

۲- از پائیز دل خوشی ندارم٬ اما رساترین فصل سال است. از مرداد که میگذری همه جا بوی پائیز می آید.. چقدر دلگیر است این لعنتی..

۳- یا قاضی الحاجات..

120

gharni-az-baran — Tue, 07 Jul 2009 16:50:18 GMT

متن ماجرا موجود نیست. این روزها هرچه هست، حاشیه است...!!

پ.ن:

1- دوست من، چشم های من بیشتر از هر چشمی دیدن. گوش هام بیشتر از هر گوشی شنیدن و دست هام بیشتر از هر دست دیگه ای لمس کردن!!

2- گاهی بی نهایت شادم از اینکه مثل یه پرنده آزادم و پابند هیچ جانیستم. و گاهی هم دلتنگم وحسرت این رو می خورم که چرا مثل یه درخت، تو خاک ریشه ندارم!!

3- گفتم : کاش می شد رفت به آسمون و یه نقطه شد تو دورترین جای دنیا...
گفت : تو هیمن الان هم یه نقطه ای، تو دورترین جای دنیا!!
گفتم : آره! اما کنار این همه نقطه که می بینین، می شنون، لمس می کنن...!! همیشه جای خالی اونی که باید باشه، پُر از اوناییِ که نباید باشن!!

4- کتاب « ناطور دشت » رو تازه تمام کردم. به قول نویسنده اش به لعنت خدا هم نمی ارزید!! دلم می خواد کتاب رو ببرم و بکوبم تو سر « جی.دی.سلینجر » و 4500 تومن پول بی زبونی رو که بابت این مزخرفات دادم، ازش پس بگیرم!!

5- امتحانات این ترم دانشگاه تمام شدن، به سلامتی و میمنت!! هنرستان و مدرسه هم که تعطیله الحمدالله..! کلاسهای آموزشگاه رو هم میشه برای 6 - 5 روز پیچوند و تعطیل کرد. مونده اینکه پیدا بشه یک عدد [!!] انسان با مرام و با صفا، که از ما دعوت رسمی کنه و ما هم چتر رو پهن کنیم!! لازم به ذکر است که به بهترین پیشنهادها به قید قرعه هدایای نفیسی اهداء خواهد شد!!

119

gharni-az-baran — Sun, 31 May 2009 08:27:18 GMT

(برای تو)

اغلب آدما جرأت بازی کردن و احیاناً باختن رو ندارن. تمام عمر نقاب یه آدم عاقل رو به صورت می زنن و خودشون رو پشت یه سری مصلحتِ به ظاهر عاقلانه پنهون می کنن.. تمام وجودشون پر از تردیدایی هست که مثل خوره تو جونشونه، اما ترس اینکه مبادا تردیدشون درست باشه و ببازن، هرگز بهشون جرأت امتحان کردن نمیده..
من اما هرگز نترسیدم و نتونستم با تردید هام بسازم!! من، فخر می فروشم به تو و امسال تو. به خاطر اینکه جرأت کردم تمام آدم های زندگی ام رو امتحان کنم.. تمام اونهایی رو که مدعی دو ستی و محبت و موندگاری بودن..
و جالبه، که تو و بقیه مدعی ها، با اولین حرف درشت من و اولین اخم، بدون کوچکترین تلاشی برای موندن، میدون رو خالی کردین و رفتید!!!
… و چه خوب! خوشحالم که دیگه نیستید!!

پ.ن:
۱- دلم آدمای تازه می خواد. از اونا که پشت و روشون٬ یکی باشه..
۲- هزار بار دیگه هم که قمار کنم و ببازم٬ جلوتر از تویی هستم که از ترس باخت٬ تن به بازی نمیدی..
۳- چون نمی خوام آلوده هرکسی بشم٬ دلیل نمیشه فکر کنی خیلی مغرورم و به قول تو خودم رو می گیرم!!
۴- پسرک کاکل زری من٬ همین وبلاگه که امروز پدرش ۲۴ ساله شد و خودش ۳ ساله..
۵- عزیزان دل بنده٬ من گفتم که خیلی کتاب دوست دارم. اما دلیل نمیشه که روز تولدم ۶ تا هدیه بگیرم که هر ۶ تا کتاب باشن!! ( نمی گید بچه عقده ایی میشه؟! تازه ۳ تاشو هم قبلا خوندم )

118

gharni-az-baran — Mon, 20 Apr 2009 10:29:18 GMT

۱- به اعتقاد من مرد و زن هر دو به یک اندازه می تونن پیچیده باشن. با این تفاوت که پیچیدگیهای زن٬ غالباْ ذاتی٬ و پیچیدگی و کژی های مرد غالباْ آگاهانه است..!!

۲- دوست عزیز٬ باور کن خیلی وقته که هیچ زنی رو نمیشناسم٬ که به صرف زن بودن٬ چیز جالب توجه و جدیدی برای من داشته باشه.. و این راجع به اغلب خانم ها صدق میکنه!!

۳- ظاهرا همیشه باید جایی برای استثناء ٬ قائل شد. اما نمیدونم٬ واقعاْ چرا زن های ما بلد نشدن جذابیت های زنانه و متفکر بودن رو یک جا٬ توی وجودشون جمع کنن!! زن هایی رو می شناسم که به غایت٬ زنانگی و رنگ و لعاب دارن٬ اما دریغ از سر سوزنی تفکر و تعمق... در مقابل زن هایی رو میشناسم که بیشتر از هر مرد دانایی٬ متفکر و اندیشمند هستن٬ اما دریغ از سرسوزنی رنگ و لعاب زنانه و ذره ای جذابیت..!! جمع اضداد است٬ انگاری..

۴- دلم یه پسر کاکل زری می خواد٬ بی اینکه ازدواج کرده باشم و پای زنی در میون باشه.. کسی پیشنهادی داره؟!

117

gharni-az-baran — Mon, 06 Apr 2009 10:55:18 GMT

گاهی سکوت می کنی٬ تا به حرف تازه ای برسی... حرفی، آنقدر بزرگ و نو، که به رسیدن مؤمن ات کند... اما هربار که در راه حرفی پیدا می کنی، در نظرت کوچک تر از آن میاید که گفته شود. بی آنکه بدانی حرف بزرگ تو همان حرف ساده و کوچک است که در تاب حنجره ات خاموش می میرد و فروغ از چشمانت می برد... «حرف من حرف ساده ایست، من هنوز عاشقم!! حتی حالا که دورتر و تاریک تر از همیشه ام ...»

116

gharni-az-baran — Sat, 31 Jan 2009 18:04:18 GMT

خدایا !
به بنده هایت عادت می کنیم
تا عادت به تو را ، از سر به در کنیم!

به تو عادت می کنیم
تا عادت به بنده هایت را از سر به در کنیم!

تنها عادتی را با عادتی دیگر عوض می کنیم و در این میان هیچ وقت نمی فهمیم؛
نه تو را ، و نه بنده هایت را...

یک روزت که یک هفته شد،
هفته ات ماه می شود و ماه ات، سال!
سال هایت دارند عمر می شوند..
یک روز را که تاب آوردی،
هفته ها و ماه ها و سال های عمرت را نیز تاب خواهی آورد!
.
.
زود فراموش می شوم
زود فراموش می شوی
به همین سادگی!!

پ.ن:
در میانه ی این همه ترک عادت، تنها نصیبمان درد است؛ که از قدیم گفته اند، ترک عادت موجب مرض است!!

115

gharni-az-baran — Sat, 10 Jan 2009 13:32:18 GMT

... که عشق آسان نمود اول٬ ولی افتاد مشکل ها !!

114

gharni-az-baran — Tue, 23 Dec 2008 07:18:18 GMT

دل تو اولین روز بهار،
دل من آخرین جمعه ی سال،
و چه دورند
و چه نزدیک به هم ..!!
(بدون نام)

پ.ن
پیامکت هجوم دلتنگی بود تویِ این روزهای آهنی پر از کار و مشغله...

113

gharni-az-baran — Thu, 27 Nov 2008 13:41:18 GMT

اینجا، پائیز به شدت جریان دارد ...

پ.ن:

۱- خیابان مطهری (بهداری) خرم آباد - هنرستانی که توش تدریس می کنم تو همین خیابونه..
۲-دلم می خواد که اینجا باشم، اما...
۳-یکی بیاد درد بی حرفیِ منو درمون کنه...

دیرنوشت:(۲۱/۰۹/۱۳۸۷)
دوست قدیمی٬ متاسفانه هیچ آدرس و شماره تلفن و یا ای میلی ازت ندارم. آدرس ای میلی رو هم که اینجا برام گذاشته بودی٬ سهوا پاک کردم.. باور کن خیلی مشتاق دیدارم. دلم برای قدم زدن باهات توی پارک بسیج (سر بلوار آهنگ) لک زده... حتما یه خبری از خودت بهم بده...

112

gharni-az-baran — Mon, 10 Nov 2008 08:57:18 GMT

عشق من با خط مشکين تو امروزي نيست
دير گاهيست کزين جام هلالي مستم...

خودت هم ميداني راه گريزي نيست! حالا هرچقدر ميخواهي خودت را به فراموشي بزن و غرق شو در هر آنچه که غير اوست...
هميشه هستند روزهايي که زمين و زمان نشانه هايش را فرياد مي کنند و تو هم نمي تواني گوش هايت را بگيري و نشنوي اش!! هميشه هستند روزهايي که نام ات [و نه نام تو را که نام او را] را همه جا روي زبانها مي خوانند و تو مي ماني و شرمندگي روزهايي که رفته اند، بي آنکه آرزوي ديرينه ات را در دل پرورانده باشي.. تو مي ماني و گوشه ي از صحن دلربايش که هنوز قسمت ات نشده... قاب گنبدي که هنوز قدم به چشمت نگذاشته و اشکي که هنوز نباريده ...
تو مي ماني و ياد عزيزي از ديارش که هنوز هم يادگارِ يادش، بغض تلخي است و سکوتي که ... [که اصلا نمي داني چرا آمد و چرا رفت؟!]

پ.ن:
۱- ولادت آقا امام رضا(ع) مبارک.
۲- از داشتن اسم رضا، هميشه به خودم باليدم.
۳- خدايا، اون همشهري عزيز کرده ي آقا امام رضا(ع) رو هميشه نگه دارش باش. امروز خيلي دلم هواشو کرده بود ...