قرنی از باران

102

gharni-az-baran — Sun, 29 Jun 2008 07:40:18 GMT

خدایا!
چقدر خوب تر می بود اگر هر کدام از ما آدمهایت را روی ستاره ای « تنها » می آفریدی و هر شب از حسرت تنهایی می مردیم!!
تا اینکه اینچنین کنار هم بلولیم. تن پاره کنیم و خون بمکیم و هر شب در حسرت تنهایی بمیریم...

101

gharni-az-baran — Wed, 18 Jun 2008 14:33:18 GMT

مشغول درس خوندن، برای کنکور کاردانی به کارشناسی( ۲۱ تیر ) هستم! پس همچنان در غیبت به سر می برم!

پ.ن:

اگه بذارن!!

100

beatris — Fri, 30 May 2008 14:20:18 GMT

تولدت مبارک

99

gharni-az-baran — Tue, 27 May 2008 07:03:18 GMT

باز قطره هاي بارون، تلخ و شور شدن؛ يعني که خدا هم لاي ابراي سرخ و کبودش دلش گرفته و هق هق ميزنه...
جاده لاي چينُ واچينِ بغضِ قله هاي زاگرس گم ميشه؛ باد لاي انگشتاي دستم مي رقصه؛ قطره هاي بارون، آروم آروم روي پلک هاي داغم ميشنن و به چشمام جرات باريدن ميدن!!
ضبط صوت ماشين، تو گوش جاده فرياد مي زنه:

بذار قسمت کنيم تنهايي مونو، ميون سفره ي شب تو بامن
بذار بين من و تو ، دستاي ما، پلي باشه واسه از خود گذشتن

به رقص جوونه هاي سبز گندم فکر مي کنم، توي دست باد؛ به تک درخت پير چمنزار، که قامتش خم شده اما هنوز سرپاست؛ به خدا و اين همه عظمت...؛ به کوه، دره، باد، بارون، افق هاي بي انتها...؛ به بغضي که بيخ گلوي دستامو گرفته و دست از سرم بر نمي داره...!! به اينکه چقدر ناقصه عظمت کوه و دره هاي خدا، بدون تو!! چقدر سردِ اين باد و چقدر تلخِ اين بارون، بدون تو...

پ.ن
نه، وصل ممکن نيست،
هميشه فاصله اي هست.
اگرچه منحني آب بالش خوبي است
براي خواب دلاويز و تُرد نيلوفر،
هميشه فاصله اي هست.
دچار بايد بود
وگرنه زمزمه ي حيرت ميان دو حرف، حرام خواهد شد.
و عشق
سفر به روشني اهتزاز خلوت اشياست.
و عشق
صداي فاصله هاست،
صداي فاصله هايي که
- غرق ابهامند.
- نه، صداي فاصله هايي که مثل نقره تميزند و با شنيدن يک هيچ، مي شوند کدر! (سهراب سپهري)

98

gharni-az-baran — Fri, 16 May 2008 16:30:18 GMT

آینه جان، فدای آن نگاه معصوم و غمگین ات، من که گفته بودم خواب دنیا را باور نکن، همیشه برای از ما بهتران تعبیر می شود!!
ثانیه ها لاف زیاد می زنند، فریب شان را نخور!! لحظه ها عمرشان به همان لحظه است، و تو زود فراموش می کنی...
آدمها! همیشه عکس های بی جانی هستند که در ثانیه ها قاب می شوند و با آنها می روند! قربان قد و بالایت؛ طعم لحظه ها همیشه تلخ نمی ماند ...

پ.ن:
راستی چه فایده ای داره که هنوزم پیراهن و شلوارم رو اتو می زنم، صورتم رو اصلاح می کنم، بوی عطرم همه ی کوچه رو ور میداره؛ اما تو نیستی که ببینی و شونه به شونه ام راه بری، تا صدای قدم هامون خواب کوچه های شهر رو پاره کنه؟!

97

beatris — Fri, 09 May 2008 10:45:18 GMT

پشت چراغ قرمز
همه برای عبور عجله داشتند...
تنها من و نگاه تو
بی خیال هر قرمز و سبزی
در همهمه ی بی عبور ماشین ها از هم عبور کردیم
و هیچ کس عبور ما را ندید!

چراغ سبز شد،همه رفتند
فقط من و تویی که عبور کرده بودیم،
برای همیشه پشت چراغ قرمز دلمان ماندیم.

- بدون نام -

96

gharni-az-baran — Fri, 25 Apr 2008 10:19:18 GMT

من سالهاست که به معجزه ی همخوابگی دستها ایمان آورده ام؛

تنها، دستم به دستت نمی رسد.

نمی بینی نگاههایمان شورند؟

- مثل آب دریا که تشنه تر مان می کند-

و صداهایمان دغل شده اند؟!

من از آغاز در آینه خوانده بودم،

نباید جز به دست ها امید داشت،

و جز از حنجره ی این قلم نفس بریده، راستی خواست.

افسوس!!

نه چشم های تو خط مرا می خوانند،

و نه دست های من به دست تو می رسند!

95

gharni-az-baran — Sun, 20 Apr 2008 17:08:18 GMT

پاهای تو عزم دویدن فاصله ها را کرده اند،
و نمی دانند دستان من در این خاک، بال نمی شوند!

من سنگ شده ام، سنگین شده ام،
دیگر به گرد پای تو هم نمی رسم!
برو!

من هم روزی خاک می شوم، و همسفر باد می روم...

پ.ن:
۱- یخ چشمانم را آب می کند آرام، آرام، شعله ی نفرتی که به جانم انداخته اند..
۲- ما که تنها پیوندمان خون است.خونم را عوض می کنم!! که دیگر همین نسبت خونی را هم نداشته باشیم!!

94

gharni-az-baran — Wed, 16 Apr 2008 04:05:18 GMT

پرسیدم: چرا من؟

گفت: میخوام ببینم، بچه پاستوریزه هایی مثل تو، توی رختخواب فرق اشون با بقیه چیه؟!

[خیلی دلم می خواست بهش ثابت کنم اونقدرها هم که اون فکر میکنه، پاستوریزه نیستم؛ اما...]

پوزخندی زدم و گفتم: هیچ!!

گفت: یعنی چی؟

گفتم: یعنی هیچ فرقی ندارن! توی رختخواب، همه مثل هم ان ...

[همینطور بر و بر نگام می کرد. انگاری نفهمید که گفتم: خداحافظ!]

پ.ن

1- شاید تنها فرق آدمها، توی رفتن و نرفتن به رختخواب، با امثال تو باشه!!

2- باور کن تنهای هووی تو ، "تنهایی" خودمه که گاهی به همه کس و همه چیز ترجیح اش میدم...

3- چقدر فاصله هست بین تو و تو !!

93

gharni-az-baran — Mon, 07 Apr 2008 15:17:18 GMT

بالاخره بغض بهار ترکید؛ حسودی ام شد!